(3) หากสำนักงานที่ได้รับมอบหมายหรือผู้ยื่นคำขอร้องขอ ให้องค์กรตรวจค้นระหว่างประเทศส่งสำเนาเอกสารที่อ้างถึงในรายงานการตรวจค้นระหว่างประเทศไปยังสำนักงานดังกล่าว
หรือผู้ยื่นคำขอตามลำดับ ตามที่กำหนดในข้อบังคับ
ข้อ 21
การประกาศโฆษณาระหว่างประเทศ
(1) ให้สำนักระหว่างประเทศประกาศโฆษณาคำขอระหว่างประเทศ
(2) (เอ) ภายใต้บังคับของข้อยกเว้นที่กำหนดในอนุวรรค (บี) และในข้อ 64 (3) การประกาศโฆษณาระหว่างประเทศของคำขอระหว่างประเทศให้เกิดขึ้นทันทีที่สิ้นสุดระยะเวลา 18
เดือน นับแต่วันยื่นคำขอครั้งแรกของคำขอนั้น
(บี) ผู้ยื่นคำขออาจขอให้สำนักระหว่างประเทศประกาศโฆษณาคำขอระหว่างประเทศของตนในเวลาใดก็ได้ ก่อนสิ้นสุดกรอบเวลาที่กล่าวถึงในอนุวรรค (เอ) ให้สำนักระหว่างประเทศดำเนินการตามที่กำหนดในข้อบังคับ
(3) ให้ประกาศโฆษณารายงานการตรวจค้นระหว่างประเทศ หรือคำประกาศที่กล่าวถึงในข้อ 17 (2) (เอ) ตามที่กำหนดในข้อบังคับ
(4) ภาษาและรูปแบบในการประกาศโฆษณาระหว่างประเทศ และรายละเอียดอื่นๆ ให้เป็นไปตามที่กำหนดในข้อบังคับ
(5) ห้ามมิให้ประกาศโฆษณาระหว่างประเทศแก่คำขอระหว่างประเทศที่มีการถอนไปแล้ว หรือให้ถือว่าถูกถอนก่อนการเตรียมการประกาศโฆษณาจะเสร็จสมบูรณ์
(6) หากคำขอระหว่างประเทศมีการบรรยายหรือรูปเขียนซึ่งสำนักระหว่างประเทศเห็นว่าขัดต่อศีลธรรมอันดีหรือความสงบเรียบร้อยของประชาชน หรือถ้าสำนักระหว่างประเทศเห็นว่าคำขอระหว่างประเทศมีข้อความที่เป็นการดูหมิ่นตามที่กำหนดในข้อบังคับ สำนักระหว่างประเทศ
อาจงดเว้นไม่ประกาศโฆษณาการบรรยาย รูปเขียน และข้อความเช่นนั้นก็ได้ โดยระบุบริเวณและจำนวนคำหรือรูปเขียนที่งดเว้นไม่ประกาศโฆษณานั้น และเมื่อมีการร้องขอ ให้จัดทำตอนที่ถูกงด
เว้นไม่ประกาศโฆษณาไว้ในฉบับแยกต่างหาก
ข้อ 22
การส่งสำเนา คำแปล และค่าธรรมเนียมไปยังสำนักงานที่ได้รับมอบหมาย
(1) ให้ผู้ยื่นคำขอจัดส่งสำเนาคำขอระหว่างประเทศ (เว้นแต่ได้มีการสื่อสารตามที่กำหนดในข้อ 20 แล้ว) และคำแปลคำขอระหว่างประเทศ (ตามที่กำหนด) และชำระค่าธรรมเนียมในประเทศ (ถ้ามี) ไปยังสำนักงานที่ได้รับมอบหมายแต่ละแห่ง ก่อนวันสิ้นสุดระยะเวลา 30 เดือนนับแต่วันยื่นคำขอครั้งแรก ในกรณีที่กฎหมายภายในประเทศของรัฐที่ได้รับมอบหมายกำหนดให้ต้องมีชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับนักประดิษฐ์ ต่อนุญาตให้แจ้งข้อมูลนั้นภายหลังจากการยื่นคำขอในประเทศได้ให้ผู้ยื่นคำขอแจ้งข้อมูลดังกล่าวไปยังสำนักงานในประเทศหรือสำนักงานที่ทำ
การแทนรัฐนั้น ก่อนสิ้นสุดระยะเวลา 30 เดือนนับแต่วันยื่นคำขอครั้งแรก เว้นแต่จะมีระบุไว้แล้วในคำร้อง
(2) ในกรณีที่องค์กรตรวจค้นระหว่างประเทศออกคำประกาศตามข้อ 17 (2) (เอ) ว่าจะไม่จัดทำรายงานการตรวจค้นระหว่างประเทศ ให้กรอบเวลาสำหรับการดำเนินการที่กล่าวมาแล้วในวรรค (1) ของข้อนี้ มีกำหนดเวลาเช่นเดียวกับที่กำหนดไว้ในวรรค (1)
(3) กฎหมายภายในประเทศใดๆ อาจกำหนดกรอบเวลาสำหรับการดำเนินการที่กล่าวมาแล้วในวรรค (1) หรือวรรค (2) ให้สิ้นสุดภายหลังจากกรอบเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคดังกล่าวก็ได้
ข้อ 23
การชะลอการดำเนินการภายในประเทศ
(1) ห้ามมิให้สำนักงานที่ได้รับมอบหมายดำเนินการหรือตรวจสอบคำขอระหว่างประเทศก่อนวันสิ้นสุดกรอบเวลาที่ใช้บังคับตามข้อ 22
(2) โดยไม่อยู่ภายใต้บังคับของบทบัญญัติในวรรค (1) เมื่อผู้ยื่นคำขอร้องขออย่างชัดแจ้ง สำนักงานที่ได้รับมอบหมายใดๆ อาจดำเนินการหรือตรวจสอบคำขอระหว่างประเทศในเวลาใดก็ได้
ข้อ 24
การสิ้นผลที่อาจเกิดขึ้นในรัฐที่ได้รับมอบหมาย
(1) ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติข้อ 25 ในกรณีตาม (ii) ของวรรคนี้ ให้ผลของคำขอระหว่างประเทศตามที่กำหนดในข้อ 11 (3) สิ้นสุดลงในรัฐที่ได้รับมอบหมายใดๆ โดยให้มีผลเช่นเดียวกับการถอนคำขอในประเทศของรัฐนั้น ถ้าหากว่า
(i) ผู้ยื่นคำขอได้ขอถอนคำขอระหว่างประเทศของตน หรือถอนการมอบหมายรัฐนั้น
(ii) คำขอระหว่างประเทศถือว่าถูกถอนตามข้อ 12 (3) ข้อ 14 (1)(บี) ข้อ 14 (3)
(เอ) หรือข้อ 14 (4) หรือถือว่าถอนการมอบหมายรัฐนั้นตามข้อ 14 (3) (บี)
(iii) ผู้ยื่นคำขอมิได้ดำเนินการที่กล่าวถึงในข้อ 22 ภายในกรอบเวลาที่ใช้บังคับ
(2) โดยไม่อยู่ภายใต้บังคับของบทบัญญัติในวรรค (1) สำนักงานที่ได้รับมอบหมายใดๆ
อาจคงไว้ซึ่งผลตามข้อ 11 (3) แม้ว่าผลดังกล่าวไม่จำต้องคงไว้ตามข้อ 25 (2)
ข้อ 25
การทบทวนโดยสำนักงานที่ได้รับมอบหมาย
(1) (เอ) ในกรณีที่สำนักงานรับคำขอปฏิเสธที่จะระบุวันยื่นคำขอระหว่างประเทศ หรือได้ประกาศให้ถือว่าคำขอระหว่างประเทศนั้นถูกถอน หรือเมื่อสำนักระหว่างประเทศได้พบกรณีตามข้อ 12 (3) ถ้าผู้ยื่นคำขอร้องขอ ให้สำนักระหว่างประเทศจัดส่งสำเนาของเอกสารใดๆ ที่มีอยู่ในแฟ้มให้แก่สำนักงานที่ได้รับมอบหมายแห่งใดแห่งหนึ่งที่ผู้ยื่นขอระบุชื่อมาโดยทันที
(บี) ในกรณีที่สำนักงานรับคำขอประกาศให้ถือว่ามีการถอนการระบุชื่อรัฐที่ได้รับมอบหมาย ถ้าผู้ยื่นคำขอร้องขอ ให้สำนักระหว่างประเทศจัดส่งสำเนาของเอกสารใดๆ ที่มีอยู่ในแฟ้มให้แก่สำนักงานในประเทศของรัฐนั้นโดยทันที
(ซี) คำร้องตามอนุวรรค (เอ) หรือ (บี) จะต้องยื่นภายในกรอบเวลาที่กำหนด
(2) (เอ) ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในอนุวรรค (บี) หากได้มีการชำระค่าธรรมเนียมในประเทศ (ถ้ามี) และได้จัดส่งคำแปลที่เหมาะสม (ตามที่กำหนด) ภายในกรอบระยะเวลาที่กำหนดแล้ว ให้สำนักงานที่ได้รับมอบหมายแต่ละแห่งพิจารณาว่าการปฏิเสธ การประกาศ หรือการพบกรณีที่กล่าวถึงใน (1) เป็นไปโดยชอบตามบทบัญญัติแห่งสนธิสัญญานี้และข้อบังคับหรือไม่ และหากพบว่าการปฏิเสธหรือการประกาศนั้นเป็นผลมาจากความผิดพลาดหรือการละเลยของสำนักงานรับคำขอ หรือการพบกรณีที่กล่าวข้างต้นนั้นเป็นผลมาจากความผิดพลาดหรือการละเลยของสำนักระหว่างประเทศ ให้สำนักงานที่ได้รับมอบหมายปฏิบัติต่อคำขอระหว่างประเทศนั้นเสมือนหนึ่งไม่เคยมีข้อผิดพลาดหรือการละเลยดังกล่าวเกิดขึ้นเลย ทั้งนี้เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับผลที่เกิดในประเทศของสำนักงานที่ได้รับมอบหมายนั้น
(บี) ในกรณีที่สำนักระหว่างประเทศได้รับคำขอฉบับสำนักระหว่างประเทศภายหลังจากสิ้นสุดกรอบระยะเวลาที่กำหนดในข้อ 12 (3) ด้วยสาเหตุที่เกิดจากความผิดพลาดหรือการละเลยในส่วนของผู้ยื่นคำขอ ให้นำบทบัญญัติในอนุวรรค (เอ) มาใช้บังคับเฉพาะในสถานการณ์
ดังกล่าวในข้อ 48 (2) เท่านั้น
Next Page
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] |