ข้อ 4
คำร้อง
(1) คำร้องต้องประกอบด้วย
(i) คำร้องขอให้ดำเนินการพิจารณาคำขอระหว่างประเทศตามสนธิสัญญานี้
(ii) การระบุรัฐภาคีหนึ่งหรือหลายรัฐเพื่อขอรับความคุ้มครองการประดิษฐ์โดยผลของคำขอระหว่างประเทศ (“รัฐที่ได้รับมอบหมาย”) ถ้าสามารถขอรับสิทธิบัตรภูมิภาคสำหรับรัฐที่ได้รับมอบหมายได้ และผู้ยื่นคำขอประสงค์จะขอรับสิทธิบัตรภูมิภาคมากกว่าสิทธิบัตรใน
ประเทศ ให้ระบุความประสงค์ดังกล่าวไว้ในคำขอถ้าตามสนธิสัญญาเกี่ยวกับสิทธิบัตรภูมิภาคผู้ยื่นคำขอไม่สามารถจำกัดคำขอให้มีผลแต่เฉพาะบางรัฐที่เป็นภาคีแห่งสนธิสัญญานั้นได้ การระบุรัฐภาคีแห่งสนธิสัญญาดังกล่าวรัฐใดรัฐหนึ่ง และระบุว่าประสงค์จะขอรับสิทธิบัตรภูมิภาค ให้ถือว่าเป็นการระบุรัฐที่เป็นภาคีแห่งสนธิสัญญานั้นทุกรัฐ และถ้าตามกฎหมายภายในของรัฐที่ได้รับมอบหมาย กำหนดให้การระบุรัฐนั้นมีผลเป็นคำขอรับสิทธิบัตรภูมิภาค ให้ถือว่าการระบุรัฐ
ดังกล่าวเป็นการระบุความประสงค์ที่จะขอรับสิทธิบัตรภูมิภาค
(iii) ชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับผู้ยื่นคำขอและตัวแทน (ถ้ามี)
(iv) ชื่อการประดิษฐ์
(v) ชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับนักประดิษฐ์ ในกรณีที่กฎหมายภายในของรัฐที่ได้รับมอบหมายอย่างน้อยหนึ่งรัฐกำหนดให้ต้องมีข้อมูลนั้นในขณะยื่นคำขอในประเทศ แต่ถ้าไม่มีกฎหมายภายในกำหนดเช่นนั้น การจัดให้มีชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับนักประดิษฐ์ อาจทำในคำร้องนั้นเอง หรือแยกแจ้งเป็นหนังสือไปยังสำนักงานที่ได้รับมอบหมายแต่ละสำนักงาน ซึ่งมีกฎหมายภายในกำหนดให้ต้องมีชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับนักประดิษฐ์ แต่อนุญาตให้แจ้งข้อมูลดังกล่าวภายหลังจากการยื่นคำขอในประเทศได้
(2) การระบุรัฐทุกครั้งต้องชำระค่าธรรมเนียมตามที่กำหนด ภายในกรอบเวลาที่กำหนด
(3) เว้นแต่ผู้ยื่นคำขอต้องการขอรับความคุ้มครองประเภทอื่นใดที่กล่าวถึงในข้อ 43 การระบุรัฐ ให้หมายความว่า ความคุ้มครองที่ประสงค์จะได้รับ ประกอบด้วยการให้สิทธิบัตรโดยหรือสำหรับรัฐที่ได้รับมอบหมาย เพื่อประโยชน์ของวรรคนี้ มิให้นำข้อ 2 (ii) มาใช้บังคับ
(4) การไม่ระบุชื่อและข้อมูลอื่นที่กำหนดเกี่ยวกับนักประดิษฐ์ในคำร้อง จะไม่มีผลกระทบในรัฐที่ได้รับมอบหมายใดๆ ซึ่งมีกฎหมายภายในกำหนดให้ต้องมีข้อมูลดังกล่าว แต่
อนุญาตให้แจ้งภายหลังจากการยื่นคำขอในประเทศได้ การไม่ระบุข้อมูลดังกล่าวในหนังสือแจ้งแยกต่างหากจากคำร้อง จะไม่มีผลกระทบในรัฐที่ได้รับมอบหมายใดๆ ที่กฎหมายภายในของรัฐนั้นมิได้กำหนดให้ต้องมีชื่อและข้อมูลดังกล่าว
ข้อ 5
รายละเอียดการประดิษฐ์
รายละเอียดการประดิษฐ์จะต้องเปิดเผยการประดิษฐ์ในลักษณะที่ชัดเจนและสมบูรณ์เพียงพอที่จะทำให้บุคคลผู้มีความชำนาญในสาขานั้นสามารถทำขึ้นมาได้
ข้อ 6
ข้อถือสิทธิ
ข้อถือสิทธิจะต้องระบุสิ่งที่ประสงค์จะขอรับความคุ้มครอง ข้อถือสิทธิจะต้องชัดเจนรัดกุม และมีรายละเอียดการประดิษฐ์รองรับอย่างครบถ้วน
ข้อ 7
รูปเขียน
(1) ภายใต้บังคับของบทบัญญัติในวรรค (2) (ii) จะต้องมีรูปเขียนในกรณีที่จำเป็นเพื่อให้สามารถเข้าใจการประดิษฐ์ได้
(2) ในกรณีที่รูปเขียนไม่มีความจำเป็นต่อการทำความเข้าใจการประดิษฐ์ แต่ลักษณะการประดิษฐ์สามารถอธิบายได้ด้วยรูปเขียน
(i) ผู้ยื่นคำขออาจยื่นรูปเขียนดังกล่าวมาพร้อมกับคำขอระหว่างประเทศก็ได้
(ii) สำนักงานที่ได้รับมอบหมายใดๆ อาจกำหนดให้ผู้ยื่นคำขอยื่นรูปเขียนนั้นต่อสำนักงานภายในกรอบเวลาที่กำหนดก็ได้
ข้อ 8
การอ้างสิทธิก่อน
(1) คำขอระหว่างประเทศอาจมีคำประกาศตามที่กำหนดในข้อบังคับ เพื่ออ้างสิทธิก่อนในคำขอหนึ่ง หรือหลายคำขอที่ได้ยื่นก่อนหน้านี้ ในหรือสำหรับประเทศใดๆ ที่เป็นภาคีของอนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม
(2) (เอ) ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในวรรคย่อย (บี) เงื่อนไขและผลของการอ้างสิทธิก่อนที่ประกาศตามวรรค (1) ให้เป็นไปตามที่กำหนดในข้อ 4 ของ อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม ฉบับกรุงสต๊อกโฮล์ม
(บี) คำขอระหว่างประเทศซึ่งการมีสิทธิก่อนในคำขอหนึ่งหรือหลายคำขอที่ได้ยื่นไว้ก่อนหน้านี้ในรัฐภาคีถูกกล่าวอ้าง อาจระบุชื่อรัฐนั้นให้เป็นรัฐที่ได้รับมอบหมายก็ได้ ในกรณีที่คำขอระหว่างประเทศได้กล่าวอ้างการมีสิทธิก่อนในคำขอในประเทศหนึ่งหรือหลายคำขอ ที่ได้ยื่นไว้ในหรือสำหรับรัฐที่ได้รับมอบหมาย หรือในกรณีที่การมีสิทธิก่อนในคำขอระหว่างประเทศที่มอบหมายรัฐภาคีเพียงรัฐเดียวถูกกล่าวอ้าง ให้เงื่อนไขและผลของสิทธิก่อนที่ถูกอ้างในรัฐภาคีนั้น
เป็นไปตามกฎหมายภายในของรัฐนั้น
ข้อ 9
ผู้ยื่นคำขอ
(1) ผู้ใด มีภูมิลำเนาหรือมีสัญชาติของรัฐภาคีอาจยื่นคำขอระหว่างประเทศก็ได้
(2) สมัชชาอาจอนุญาตให้ผู้มีภูมิลำเนาและผู้มีสัญชาติของประเทศใดๆ ที่เป็นภาคีของอนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรมซึ่งมิได้เป็นภาคีของสนธิสัญญานี้ยื่นคำขอระหว่างประเทศก็ได้
(3) หลักการเรื่องภูมิลำเนา สัญชาติ และการใช้หลักการทั้งสองข้างต้นในกรณีที่มีผู้ยื่นคำขอหลายคน หรือในกรณีที่ผู้ยื่นคำขอเหล่านั้นมิใช่บุคคลเดียวกันในรัฐที่ได้รับมอบหมายทั้งหมดถูกบัญญัติไว้ในข้อบังคับ
ข้อ 10
สำนักงานรับคำขอ
คำขอระหว่างประเทศจะต้องยื่นต่อสำนักงานรับคำขอที่กำหนด ซึ่งสำนักงานดังกล่าวจะตรวจสอบและดำเนินการกับคำขอนั้นตามที่บัญญัติในสนธิสัญญานี้และข้อบังคับ
Next Page
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] |